نهمین روز فروردین نود و نه است و به عکس همیشه که خیال میکردم این همنشینی و تکرر اعداد زیبا و چشم نواز و نشانه گونه است و خوش یمن، حالا حالم از دیدن این دو تا نه کنار هم بهم میخوردسالی که با سایه کرونا

گاهی انقدر دنبالت میگردم که خودم گم میشم

گاهی انقدر همه چی رو زیر و رو میکنم به امید پیدا کردن حتی کوچکترین نشونه ها از تو که یادم میرم کی هستم و کجام و اصلا از اول پی چی بودم

اردیبهشت نزدیکه و هیچ دردی بدتر از این نیست که گمت کرده باشم و نه بدونم و نه بتونم که پیدات کنم وقتی هیچ نشونه ای ازت نیست جز همین بهارانه هایی که حتی از لمس کردن اونهام محرومم امسال

اردیبهشت نزدیکه، قایم موشک بسه

ما دیگه بزرگ شدیم

ما دیگه خیلی پیر شدیم...

البته اگه هنوز مایی مونده باشه